لورن باکال متولد 16 سپتامبر 1924 در نیویورک، بازیگر آمریکایی بود. مادرش منشی و پدرش فروشنده بودند. خانواده باکال بلافاصله پس از تولد او به بروکلین اوشن پارک وی نقل مکان کردند. والدین باکال زمانی که او پنج ساله بود از هم جدا شدند و پس از آن او دیگر پدرش را ندید. مادرش مجدد ازدواج کرد. با وجود خانواده ثروتمند، باکال در مدارس بسیار سطح بالایی آموزش دید. در سال 1941، باکال در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا در نیویورک درس خواند، جایی که با بازیگر معروف، کرک داگلاس همکلاسی بود. او اولین بازیگری خود را در برادوی در سال 1942 در سن 17 سالگی به‌عنوان بازیگر در «Johnny 2 X 4 » انجام داد. باکال کار خود را به‌عنوان یک مدل برای آژانس مدل والتر تورنتون آغاز کرد قبل از اینکه اولین فیلم خود را در سن 19 سالگی در قامت بانوی اصلی در مقابل همسر آینده‌اش، همفری بوگارت در «To Have and Have Not» محصول سال 1944 بازی کند. او در ژانر فیلم نوآر با حضور در کنار همسر جدیدش در «The Big Sleep» محصول 1946، «Dark Passage» محصول 1947 و «Key Largo» محصول 1948 ادامه داد. او همچنین در کمدی‌های عاشقانه «How to Marry a Millionaire» محصول سال 1953 با مرلین مونرو و بتی گریبل، و «Designing Woman» محصول سال 1957 با گریگوری پک بازی کرد. او نقش اصلی زن را در فیلم «Written on the Wind» محصول سال 1956 به تصویر کشید که یکی از فیلم‌های مهم داگلاس سیرک محسوب می‌شود. او در سال 1966 در فیلم معمایی «Harper» در کنار پل نیومن بازی کرد. همچنین باکال با جان وین در آخرین فیلمش، یعنی «The Shootist» که در سال 1976 به درخواست شخصی وین ساخته شد، همبازی شد. او همچنین در برادوی در ژانر موزیکال ایفای نقش مود و جوایز تونی را برای «Applause» محصول 1970 و «Woman of the Year» محصول 1981 دریافت کرد. باکال برای بازی تحسین‌برانگیزش در فیلم «The Mirror Has Two Faces» محصول 1996 برنده جایزه گلدن گلوب، بفتا و جایزه SAG و همچنین نامزد دریافت جایزه اسکار شد. در مرحله پایانی زندگی حرفه‌ای‌اش، او برای نقش‌های مکمل اصلی در فیلم‌های «Misery» محصول سال 1990، «Dogville» محصول سال 2003 و دوبله انگلیسی انیمیشن‌های «Howl’s Moving Castle» محصول سال 2004 و «Ernest & Celestine» محصول 2012 به موفقیت‌های تازه‌ای دست یافت. باکال در 12 آگوست 2014، یک ماه قبل از تولد 90 سالگی خود درگذشت.