معرفی نویسنده:

نصرالله قادری متولد ۲۳ دی ماه ۱۳۳۹، نویسنده، کارگردان، منتقد، استاد دانشگاه، سردبیر ماهنامه تخصصی نمایش، مدیر انتشارات نمایش، عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران وابسته به A.I.C.T، عضو کانون مدرسان خانه سینما، تحصیلات: فوق دیپلم بازیگری و کارگردانی تئاتر، مرکز آموزش هنر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، لیسانس کارگردانی سینمای دانشگاه هنر، فوق لیسانس کارگردانی تئاتر دانشگاه تربیت مدرس و دارنده‌ی نشان درجه یک هنری معادل دکتری نصرالله قادری متولد ۲۳ دی ماه ۱۳۳۹، نویسنده، کارگردان، منتقد، استاد دانشگاه، سردبیر ماهنامه تخصصی نمایش، مدیر انتشارات نمایش، عضو کانون ملی منتقدان تئاتر ایران وابسته به A.I.C.T، عضو کانون مدرسان خانه سینما، تحصیلات: فوق دیپلم بازیگری و کارگردانی تئاتر، مرکز آموزش هنر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، لیسانس کارگردانی سینمای دانشگاه هنر، فوق لیسانس کارگردانی تئاتر دانشگاه تربیت مدرس و دارنده‌ی نشان درجه یک هنری معادل دکتری

خلاصه کتاب:

کتاب «آناتومی ساختار درام» نوشته نصرالله قادری ( -۱۳۳۹)، نویسنده سمنانی الاصل است، قادری به جز نویسندگی به تدریس در دانشگاه و همچنین کارگردانی سینما نیز مشغول است. همان طور که از نام این کتاب برمی آید در آن به ویژگی های ساختاری درام پرداخته شده و اجزای دارم نویسی به همراه نظریات مربوط در شش فصل با عناوین مختلف مورد بررسی قرار گرفته اند. نویسنده در تدوین این کتاب کوشیده است به دو پرسش اساسی در حوزه درام یا نمایش پاسخ دهد: ۱ـ نمایش نامه چیست؟ ۲ـ صنعت نمایش چه معنا و مفهومی دارد؟ وی به همین منظور به شرح و بررسی چهار عنصر مشخص درام می پردازد که عبارت اند از «طرح»، «کاراکتر»، «انگاره» و «دیالوگ». از این رو می توان گفت این کتاب راه گشای خوبی برای دانشجویان و علاقه مندان به رشته تاتر و نمایش نامه نویسی است. در بخشی از مقدمه کتاب «آناتومی ساختار درام» می خوانیم: «با عنایت به این که هنوز گروه بسیاری براساس «پوئتیک»[ارسطو] می نویسند و به هیچ شکلی نمی توان منکر عملکرد آنها شد، آیا دلایل قابل قبولی نیست که هنوز هم می توان بر این اساس به خلق درام پرداخت؟ البته ما باور نداریم که با تئوری می شود نمایش نامه نوشت، بلکه کاربرد تئوری بیشتر در حیطه نقد و تحلیل و آزمون است. اما شناخت عناصر درام در خلق اثر جدید موثر هستند. ما باور داریم که درام از زندگی، حیات، تفکر فردی و جمعی سرچشمه می گیرد .یک درک بشری است نه یک کشف ادیبانه یا تئوریک !اما عناصر و عواملی دارد. این مدعا درک مفهوم جمع ضدین را دارد … اساس این رساله بر “پوئتیک “قرار گرفته است».