فیلم کوتاه به گروهی از فیلم‌ها و آثار هنری گفته می‌شود که نسبت به فیلم‌بلند، هم‌زمان بسیار کمتری دارد و هم با بودجه بسیار پایین و تجهیزات کم ساخته می‌شود. در تعریف آکادمی علوم و هنرهای سینما آمده ‌است که فیلم‌کوتاه باید حداکثر ۴۰ دقیقه یا کمتر زمان داشته باشد. تیتراژ اول و آخر نیز جزو این زمان به‌شمار می‌آیند. به عقیده پازولینی، فرم در فیلم‌کوتاه به مراتب بیشتر از فیلم‌بلند مطرح است. به این علت که وقایعی که در پیرامون ما اتفاق می‌افتند امکان تبدیل به فیلم‌کوتاه را دارند ولی امکان تبدیل به فیلم بلند را ندارند. همچنین پازولینی بعد از فرم، فیلمنامه را عامل تفاوت می‌داند؛ از این نظر که وقتی مضمونی به ذهن ما می‌رسد به فیلم کوتاه نزدیک‌تر است و قابلیت زیادی را برای فیلم‌کوتاه شدن دارد تا فیلم بلند، چرا که در فیلم‌کوتاه قرار است بین 5 تا نهایتاً 30 دقیقه قصه گفته شود. جشنواره‌های بزرگ دنیا نظیر اسکار، کن و برلین در کنار نمایش فیلم‌های بلند، نمایش فیلم‌های‌کوتاه را نیز دارند و این فیلم‌ها جوایز خاص خودشان را هم دارا می‌باشند. نخستین فیلم‌های تاریخ‌سینما فیلم‌های کوتاه بودند. سینمای‌کوتاه، امروزه نیز در جهان وجود دارد و اندیشه‌ها و داستان‌ها را به صورت موجز بیان می‌کند. فیلم‌سازان بزرگی نظیر جوزپه تورناتوره، پیر پائولو پازولینی، کن لوچ، آلن رنه و… سینما را با فیلم کوتاه شروع کردند. در ایران نیز بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، سهراب شهیدثالث، عباس کیارستمی، اصغر فرهادی و… نیز سینما را با فیلم‌های کوتاه آغاز کردند. سینمای کوتاه جهان، امروز به وسیله جشنواره‌های متعدد و شبکه‌های هنری تلویزیونی به حیات خود ادامه می‌دهد.