Love and Death
به این فیلم امتیاز بدهید
امتیازی برای این فیلم ثبت نشده است
زمان : 1:25
سال ساخت : 1975
ژانر : جنگی- کمدی
100 / 100
10 / 7.7
100 / 89
جوایز
فیلم Love and Death 1975 ؛ عشق و مرگ از نگاه وودی آلن در ادبیات روسیه فیلم Love and Death 1975 اثر وودی آلن اثری کمدی، شامل نقیضههایی بر داستانهای کلاسیک روس، از جمله برادران کارامازوف، جنگ و صلح و …، است. داستان در زمان حمله ناپلئون به روسیه و اشغال موقت مسکو روایت میشود. بوریس گروشنکو عاشق دخترعموی خود، سونیا است. سونیا بوریس را دوست دارد اما عاشق برادر بوریس، یعنی ایوان، شده است. از آنجایی که هیچ علاقهای به سونیا از سمت ایوان دیده نمیشود، دخترجوان تصمیم میگیرد با هرکسی جز بوریس ازدواج کند. از طرف دیگر بوریس، که جوانی ترسو و صلحطلب است، برای شرکت در جنگ اعزام میشود.
بازیگران
عوامل
فیلم عشق و مرگ وودی آلن از لحاظ تجاری بسیار موفق بود و تبدیل به هجدهمین فیلم پرفروش سال 1975 شد. خود وودی آلن فیلم را خندهدارترین اثرش تا آن زمان میدانست. این اثر از بسیاری جهات یک انتقال هنری بین فیلم Sleeper 1973 و فیلم Annie Hall 1977 است.آلن در طول فیلم به طنز برادران مارکس، باب هوپ و چارلی چاپلین ادای احترام میکند. این فیلم کمدی 100% نقدهای مثبت راتن تومیتوز را دارد و در بخش اجماع نظر منتقدین اینچنین آمده: “وودی الن شخصیت روانرنجور خود را در یک تقلید ادبی از تولستوی فرو میبرد و یکی از خندهدارترین فیلمهایش را ارائه میکند که سرشار از نبوغ کمدی و تحقیق ادبی درباره موضوعاتی با اهمیت عشق و مرگ است.” راجر ایبرت در نقد فیلم Love and Death بازی دایان کیتون را میستاید زیرا به نظرش در اینجا کیتن “شخصیت را تثبیت میکند وگسترش میدهد”. وی درنهایت مینویسد: “این فیلم خوبی برای تماشا کردن است، زیرا با دقت، عشق و دیوانگی ساخته شده است.” جین سیسکل فیلم را “بامزهترین فیلم وودی آلن” میخواند و معتقد است آلن در این فیلم با بیشترین قدرتش، گفتگوی خطی، بازی میکند، و از تلاش برای توسعه داستان، که عامل محدودیت دیگر آثار او بود، دوری میکند.” بیل هدر، کمدین و فیلمساز معروف، فیلم سینمایی عشق و مرگ وودی آلن را به عنوان یکی از فیلمهای موردعلاقه خود، و دایان کیتن را به عنوان اولین عشق سینماییاش معرفی کرد.
وودی آلن فیلم عشق و مرگ 1975 را در فرانسه و مجارستان فیلمبرداری کرد، جایی که مجبور بود با آبوهوای نامساعد، نگاتیوهای خراب، مسمومیت غذایی، آسیبهای جسمی و مشکلات ارتباطی دست و پنجه نرم کند. در نتیجه قسم خورد دیگر هرگز فیلمی را خارج از ایالات متحده نسازد، گرچه بعدها این قسم خود را زیرپا گذاشت. دیالوگها و سناریوهای فیلم از رمانهای روسی، به ویژه آثار داستایوفسکی و تولستوی تقلید میکند. آثاری که بیش از همه از آنها تقلید شده عبارتند از: ابله، قمارباز، جنگ و صلح، آنا کارنینا، جنایت و مکافات و برادران کارامازوف. فهم برخی از طنزهای فیلم ساده است، اما شوخیهای دیگر متکی به آگاهی بیننده از ادبیات کلاسیک یا سینمای معاصر اروپا است. برای مثال، آخرین سکانس کیتون اشاره به فیلم Persona اینگمار برگمن دارد.
عکس ها