نکات جالب فیلم :

فیلم مستند Portrait of Jason با استفاده از تکنیک‌های آوانگارد و سینما وریته به تراژدی زیربنای شخصیت تئاتری و اغراق‌آمیز جیسون می‌رسد. منتقد نیویورک تایمز با تحسین فیلم می‌نویسد: “این اثر نمونه‌ای کنجکاو و شگفت‌انگیز از سبک سینما وریته است که همه پیامدهای آن را نمی‌توان فورا شناخت”. اینگمار برگمن، فیلمساز سوئدی نیز به تمجید فیلم پرداخت و آن را “خارق‌العاده‌ترین فیلمی که تاکنون دیده‌ام” توصیف کرد. فیلم Portrait of Jason 1967 در نقدهای معاصر نیز توجه اکثریت را به خود جلب کرده است. ملیسا اندرسون معتقد است “فیلم پرتره جیسون بیش از هر فیلمی، که قبل و بعد آن ساخته شد، درباره نژاد، طبقه و جنسیت می‌گوید”. مستندسازی به نام کانی فیلد انتقاداتی به فیلم دارد. او می‌نویسد: “من احساس می‌کردم کلارک از او سوءاستفاده می‌کند… نه به این خاطر که تلاش می‌کند یک شخصیت را آشکار کند. اگر اساسا یک نفر را جلوی دوربین خود مست کنید، این کار استثمار است. چه کسی اهمیت می‌دهد که این فرد در زندگی واقعی زیاد مشروب می‌نوشد؟ شما آن فردی هستید که مشروب را تامین می‌کنید. … در پایان، وقتی جیسون گریه می‌کند، من مستی را می‌بینم که گریه می‌کند. و فکر می‌کنم این فقط “گریه مستی” است نه اینکه “روحش آشکار شده باشد”.