نکات جالب فیلم :

فیلم په په لوموکو ژولین دوویویه نموه‌ای از جنبش رئالیسم جادویی در دهه 1930 در فرانسه است. منتقدین استقبال خوبی از فیلم داشتند و امتیاز آن در وبسایت راتن تومیتوز 100% است. نویسنده انگلیسی، گراهام گرین در بررسی فیلم برای Spectator آن را “یکی از هیجان‌انگیزترین و تکان‌دهنده‌ترین فیلم‌هایی میداند که دیده است”. این درام فرانسوی موفق می‌شود هیجان را به سطح شاعرانهای برساند. براساس مستندی از BBC، همین فیلم الهامبخش گرین برای The Third Man شد. همچنین شباهت‌هایی بین فیلم Pépé le Moko 1937 و فیلم آمریکایی کازابلانکا، که چند سال بعد اکران شد نیز به چشم می‌خورد. به علاوه این عنوان، فیلم مورد علاقه جردن مور بود و تاثیر انکارناپذیری بر سه‌گانه هالیوودی Mouth داشت. یکی دیگر از نقدهای مثبت مربوط به نشریه Variety است که فیلم را جنبش جالبی می‌داند که در کل وجود دارد. این نشریه در بررسی‌اش عنوان می‌کند که “زندگی در یک محله بومی با همه افتضاحات و دسیسه‌هایش، به خوبی ارائه و به تصویر کشیده شده است”. منتقد بوستون گلوب به موسیقی ابتدای فیلم اشاره می‌کند که یادآور حال‌وهوای فیلم‌های اروپایی قبل از جنگ است، اما زمان زیادی طول نمی‌کشد که بیننده در می‌یابد با اثر خاص روبروست. مایکل ویلمینگتون نیز این فیلم سینمایی از ژولین دوویویه را “یک تریلر عاشقانه جاودانه” می‌داند که ما را در یکی از آن دنیاهای مصنوعی که از خود واقعیت قدرتمندتر است، غرق می‌کند.