نکات جالب فیلم :

نشریاتی همچون واشنگتن پست و سانفرانسیسکو کرونیکل هر دو فیلم The Waiting Room 2012 را یکی از 10 فیلم برتر سال 2012 دانسته‌اند. منتقد واشنگتن پست،آن هورنادای، این مستند را بهترین فیلم سال 2012 خواند و نوشت: “این تابلو ظریف و دلسوزانه، پرده از دنیایی که غالبا با عباراتی نظیر افتضاح و ناامیدی توصیف می‌شود برداشت و عزت و استقامت ذاتی آن را آشکار کرد.” منتقد سان فرانسیسکو کرونیکل، مایک لاسال نیز با تحسین فیلم در نقد خود نوشت: “این یک درام انسانی در مشتاقانه‌ترین و جهانی‌ترین حالت خود است. این جزء معدود فیلم‌هایی است که می‌تواند نگاه و طرز تفکر شما نسبت به دنیا را تغییر دهد.” استفان هولدن از نیویورک تایمز مستند The Waiting Room 2012 را اثری می‌داند که “با دقت زیاد غیرسیاسی” و “نقطه مقابل Sicko مایکل مور” است. وی اشاره می‌کند که “این فیلم شما را با رنج‌های انسانی رودررو می‌کند که احتمالا یک سیستم انسانی‌تر و عادلانه‌تر می‌تواند به کاهش آنها کمک کند.” منتقد هالیوود ریپورتر این فیلم را “اساسا غیرموعظه‌آمیز” می‌داند و معتقد است با این‌حال “بهتر و تاثیرگذارتراز بسیاری از شرکت‌کنندگان در مناظره، هدف خود را بیان می‌کند.” او صلاح را در این می‌داند که “فیلم طرفداران موثری را در یک اجرای ویژه سینمایی” بیابد. در کنار همه تحسین‌ها و نقدهای مثبت برای فیلم اتاق انتظار، منتقد تایم اوت آن را “به طور کلی کوچک” می‌داند. وی معتقد است “فیلم بیشتر نگران ضبط ماجراهای اپیزودیک است به جای اینکه به ارتباط تجربیات آنها با آسیب‌های بزرگتر” بپردازد. وی در ادامه بیان داشت: “نیکس با ظرافت، احتیاط و درایت عالی بینندگان را با خود همراه کرد و آنها را به اوج مونتاژی برد که بی‌سخن، بهترین شیوه‌هایی که مراقب هم هستیم را ارج می‌نهد.”