Un Chien Andalou
به این فیلم امتیاز بدهید
امتیازی برای این فیلم ثبت نشده است
زمان : 0:16
سال ساخت : 1929
ژانر : فانتزی- کوتاه- ترسناک
100 / 100
10 / 7.6
100 / 90
جوایز
فیلم Un Chien Andalou 1929؛ سگ اندلسی اثری سورئالیستی از لوئیس بونوئل و سالوادور دالی فیلم Un Chien Andalou هیچ طرح و داستانی به معنای متعارف کلمه ندارد. این فیلم گاهشماری گسیخته از “روزی روزگاری” تا “هشت سال بعد” است که بدون تغییر وقایع و شخصیتها، از منطق رویا در جریان روایی استفاده میکند. این فیلم مجموعهای از صحنههای به هم مرتبط است که میتوان آن را در قالب تداعی آزادی فرویدی محبوب آن زمان جای داد. لوئیس بونوئل در فیلم سورئالیستی سگ اندلسی با نظارت سالوادور دالی، تصاویری تند از جمله شکاف چشم یک زدن و کشیدن اسب مرده با پیانو را ارائه میدهد. فیلمی اسرارآمیز که از تفاسیر بسیار عمیق تا کاملا بیمعنی را درخود جای داده و در زمان خود چیز جدیدی را ارئه داد.
بازیگران
عوامل
در اولین نمایش فیلم سگ اندلسی 1929 در پاریس افراد برجستهای نظیر پابلو پیکاسو، لوکوربوزیه، ژان کوکتو، کریستین برارد، ژرژ اوریک و کل گروه سوررئالیستی آندره برتون حضور داشتند. استقبال مثبت تماشاگران و اینکه هیچ خشونتی رخ نداد سبب آسودگی خاطر بونوئل شد، اما دالی ناامید شد زیرا انتظار داشت واکنش آنها شب را هیجانانگیزتر کند. بونوئل در واقع قصد داشت با ساخت این فیلم به بورژوازی دوران جوانی خود توهین کرده و آن را شوکه کند. او بعدها گفت که “این فیلم از نظر تاریخی نمایشگر واکنشی خشونتآمیز علیه آن چیزی است که در آن زمان “سینمای آوانگارد” نامیده میشد و منحصرا برای حساسیت هنری و عقل تماشاگر بود”. البته که بونوئل در این راه شکست خود و فیلمش موفقیت بزرگی در میان بورژوازی فرانسه کسب کرد. اتفاقی که سبب شد وی فریاد بزند: “با مردمی که همه چیزهای جدید را میستایند، حتی اگر مخالف عمیقترین اعتقادات آنها باشد، چکار میتوانم بکنم؟” آکیرا کوروساوا از این فیلم کوتاه به عنوان یکی از فیلمهای مورد علاقه خود یاد کرده است. تکنیکهای کارگردان و سکانسهای مشهور فیلم، سبب شد شوک بزرگی به جریان اصلی سینما وارد شود؛ از همان ابتدا نیز فیلم با امید ایجاد یک شوک انقلابی ساخته شد. ادو کابرو، منتقد سینما در مورد فیلم مینویسد: “برای اولین بار در تاریخ سینما یک کارگردان سعی نداشت تماشاگران را صرفا سرگرم کند، بلکه سعی کرد به پتانسیلهای جدیتر آنان نزدیک شود”.
در اولین اکران فیلم سگ اندلسی در پاریس، لوئیس بونوئل از ترس حمله تماشاگران گیج، با سنگهایی در جیب پشت پرده پنهان شده بود. اما هیج اتفاق بدی نیفتاد و بالعکس تماشاگران داستان مرموز و نامفهوم آن را دوست داشتند. در صحنه شکاف چشم زن از چشم گوساله مرده استفاده شد. لوئیس بونوئل خواب دیده بود که ابری ماه را مانند تیغی که چشم را میبرد به دو نیم کرد. سالوادور دالی نیز رویای خزیدن یک دست با مورچهها را دیده بود. از بین این دو رویا، فیلم کوتاه سگ اندلسی متولد شد. کشیشی که با پیانوکشیده میشود، سالوادور دالی است. هر دو ستاره اصلی فیلم، پیر باچف و سایمون مارویل، سالها بعد خودکشی کردند. بونوئل در سال 1960 موسیقی متن را به فیلم خود افزود.فیلم Un Chien Andalou ابتدا به صورت محدود در پاریس اکران شد، اما با استقبال بینندگان اکران آن تا 8 ماه ادامه یافت. طی 8 ماه حدود 50 نفر به پلیس مراجعه کردند تا جلوی اکران چنین فیلم بیرحمانه و ناشایستی را بگیرند. این آغاز سالها توهین و تهدید برای بونوئل بود که تا سنین پیری درگیر آن شد. گرچه اکران فیلم، با وجود همه انتقادها، هیچگاه متوقف نشد.
عکس ها